داستان پشت سر رقبای فراموش شده برج ایفل

چرا بايد اهميت بدي

چون خطوط آسمان يوکي هيچوقت از پيش تعيين نميشن

  • نمایشگاه های جهان برخی از جسورانه ترین و نمادین ترین سازه های ما راه اندازی شده است، اما بسیاری از وحشی های بیشتری در طبقه اتاق برش باقی مانده بود وجود دارد.
  • این ساختارهای فوق العاده — فکر می کنم 1،000 فوت گیوتین یا 1،000 مایل اسلاید — نشان دهنده یک دوره جاه طلبی معماری و تعجب.

نمایشگاه های جهانی برای نزدیک به ۱۷۰ سال، کشورهای شرکت کننده خود را با مرحله ای جهانی برای نوآوری، حتی رادیکال، طراحی و معماری به شهرت عرضه کرده اند. بریتانیا آن را با پیشکاوند خود قصر کریستال در نمایشگاه جهانی اول در سال 1851، 293،000 شیشه خود را با هم برگزار شده توسط 1000 ستون آهنی انجام داد. سنگهای دیگر به دنبال آن: اتم در بروکسل، سوزن فضایی در سیاتل و دو که معادل عادلانه جهان از سنگ کلاسیک شد: برج ایفل، که در نمایشگاه 1889 Universelle آغاز شد، و چرخ فریس ساخته شده برای نمایشگاه کلمبیایی جهان 1893 در شیکاگو.

A View of the Great Industrial Exhibition in Hyde Park, 1859

آنها در حال حاضر نمادین هستند، اما دو مجسمه محبوب ممکن است به راحتی هرگز شده است. برج گوستاو ایفل تنها یکی از 300 تا 700 زمین ارسال شده (برآوردهای مختلف) بود که به عنوان محور نمایشگاه ی پاریس در جهان، به این منظور به وی می رباید.

با این حال مارپيچ که در نهايت بر روی چمپ دو مارس اجرا شد، نظمی بود کمتر از يکي از عجيب ترين و عجيب ترين آن ها: يک گيوتين 1000 فوتي بلند که تاريخ اسب سوار بدون سر فرانسه را به ياد گارميگذاشت، زماني که دست کم 17000 نفر در دوران حکومت ترور، از جمله شاه لوئيس هفدهم و ملکه ماري آنتوانت، در حال يورش بودند. کمی از ستون زینتی، گودزیلا به اندازه با تیغه ثبت شده است – هیچ تصویرسازی معاصر، هیچ مانیفست پشت مفهوم آن، هیچ مشخصات در اندازه لبه برش، تنها به اندازه کافی جزئیات ولگرد به ما دست انداختن با آنچه ممکن است بوده است.

در عصر ساختمان های افراطی، هر چیزی ممکن بود اگر شما فقط به اندازه کافی مواد خام و chutzpah به مقابله با محدودیت شناخته شده بود.

حتی پس از اتمام آن، عمر برج ایفل در اصل در 20 سال تعیین شده بود. برنامه ریزی شده برای تخریب در سال 1909، spire توسط ابزار خود را به عنوان یک رادیوتلگراف به عنوان یک پیام ارسال شده به اندازه پذیرش محبوب خود را نجات داد. با این وجود، توجه کسانی که آن را بهبود می بخشد، جلب کرد. مهندس چارلز کارون از گرنوبل سوئیس پیشنهاد کرد که ظرفی به طول ۴۰ فوت، ۲۰۰۰۰ پوند، گلوله ای شکل به سیله برج اضافه شود. هنگامی که گردشگران پر از 20 صندلی چرمی کشتی، آن را به دریاچه مصنوعی به شکل شیشه شامپاین غوطه می شوند. ارزیابی های بعدی توسط کسانی که با درک محکم تر از فیزیک تخمین زده کپسول می خواهد آب در یک مالچ استخوان 180 مایل در ساعت ضربه.

نزدیک به نیم قرن بعد، در سال 1937 در پاریس، مهندس فرانسوی Eugène Freyssinet بتن خود را “Phare du Monde” را برنامه ریزی کرد، ملقب به “فانوس زمینی جهان.” اگر بر روی هم انباشته می شدند، کلوسوس تقریباً به اندازه ساختمان امپایر استات و برج ایفل بود. پیچیده در اطراف آن مانند تاک پیچک یک رمپ مارپیچی بود که به رانندگان اجازه می دهد تا موتور تا طرف خود، پارک در گاراژ 500 ماشین و پیاده روی چند گام دیگر برای شام خوردن در رستوران 2000 صندلی در نزدیکی بالا بود. قلعه Freyssinet در هوا را در محله هزینه 2.5 میلیون دلار (تقریبا 46 میلیون دلار امروز) ، قیمت که قابل درک ممنوع در طول افسردگی بود.

با این حال حتی آسمان بالا و بلند یتراش و فانوس های سبک کوچک در کنار طرح های پیشنهادی برای جهان 1893 در جهان Exposition کلمبیایی در شیکاگو. قبل از اینکه مقامات منصفانه بر روی چرخ طراحی شده توسط جورج واشنگتن Gale Ferris جونیور تصمیم گرفتند، آنها یک زمین از شرکت حمل و نقل Toboggan، که پیشنهاد یک پیالونی 9000 فوتی بلند – بیش از سه برابر برج خلیفه، در حال حاضر بلندترین ساختمان بر روی زمین را شنید. بیشتر از یک تک نوازی بلند، هر چند، ساخت و ساز غیر عادی می توانست شیکاگو با نیویورک و بوستون از طریق اسلاید مرتبط تا ساکنان آن شهرها می تواند toboggan به شهر بادی برای نمایشگاه. این کمتر شوخی از یک رای اعتماد است که در سن ساختمان شدید — برج ایفل ، پل بروکلین و بیشتر — هر چیزی ممکن بود اگر شما فقط به اندازه کافی مواد خام و chutzpah به سرپیچی از محدودیت های شناخته شده بود.

Palacios-Sphere-Scientific-American-Oct-1890

tinyurlis.gdv.gdv.htu.nuclck.ruulvis.netshrtco.detny.im

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>