محصولات تولید شده از فولاد

فولاد آلیاژی است که از آهن تشکیل شده و به طور معمول چند دهم درصد کربن دارد تا مقاومت و شکستگی آن را در مقایسه با آهن بهبود بخشد. بسیاری از عناصر دیگر ممکن است وجود داشته یا اضافه شوند. فولادهای ضد زنگ که در برابر خوردگی و اکسیداسیون مقاوم هستند ، معمولاً به 11٪ کروم اضافی نیاز دارند.

میلگرد پر مصرف محصول فولادی است برای خرید و دریافت قیمت همچنین مشاهده شرکت فولاد خرمدشت تاکستان به سایت های مناسب رجوع کنید

 به دلیل مقاومت کششی بالا و هزینه کم ، از فولاد در ساختمان ها ، زیرساخت ها ، ابزارها ، کشتی ها ، قطارها ، اتومبیل ها ، ماشین آلات ، وسایل برقی و سلاح ها استفاده می شود. آهن ، فلز پایه فولاد است. بسته به دما ، می تواند دو شکل کریستالی (اشکال آلوتروپیک) داشته باشد: مکعب بدن محور و مکعب صورت محور. برهم کنش آلوتروپهای آهن با عناصر آلیاژی ، در درجه اول کربن ، به خواص منحصر به فرد فولاد و چدن می بخشد.

 

در آهن خالص ، ساختار کریستال مقاومت نسبتاً کمی در برابر لیز خوردن اتمهای آهن از کنار هم دارد و بنابراین آهن خالص کاملاً شکل پذیر یا نرم است و به راحتی تشکیل می شود. در فولاد ، مقدار کمی کربن ، سایر عناصر و اجزا درون آهن به عنوان عوامل سخت کننده عمل می کنند که از حرکت دررفتگی جلوگیری می کنند.

 

 

در آهن خالص ، ساختار کریستالی مقاومت نسبتاً کمی در برابر لیز خوردن اتمهای آهن از کنار هم دارد و بنابراین آهن خالص کاملاً شکل پذیر یا نرم است و به راحتی تشکیل می شود. در فولاد ، مقدار کمی کربن ، سایر عناصر و اجزا درون آهن به عنوان عوامل سخت کننده ای عمل می کنند که از حرکت دررفتگی جلوگیری می کنند.

 

کربن موجود در آلیاژهای فولادی معمولی ممکن است تا 2.14٪ از وزن آن کمک کند. متغیر بودن مقدار کربن و بسیاری از عناصر آلیاژی دیگر و همچنین کنترل ترکیب شیمیایی و فیزیکی آنها در فولاد نهایی (یا به عنوان عناصر محلول یا به صورت فازهای رسوب یافته) ، حرکت آن دررفتگی هایی را که باعث شکل پذیری آهن خالص می شوند ، کند می کند و بنابراین کیفیت های آن را کنترل و افزایش می دهد. این کیفیت ها شامل سختی ، رفتار خنک کننده ، نیاز به بازپخت ، رفتار خوی ، مقاومت تسلیم و مقاومت در برابر کشش فولاد حاصل می شود. افزایش مقاومت فولاد در مقایسه با آهن خالص فقط با کاهش شکل پذیری آهن امکان پذیر است

 

 

هزاران سال فولاد در کوره های شکوفه دار تولید می شد ، اما استفاده گسترده و صنعتی آن تنها پس از ابداع روشهای تولید کارآمدتر در قرن هفدهم ، با ورود کوره بلند و تولید فولاد بتونی ، آغاز شد. به دنبال آن کوره گرم و سپس فرایند بسمر در اواسط قرن نوزدهم در انگلیس دنبال شد. با اختراع فرآیند بسمر ، دوره جدیدی از فولاد تولید انبوه آغاز شد. فولاد خفیف جایگزین آهن فرفورژه شد. ایالت های آلمان از طریق صادرات ارزان قیمت در قرن نوزدهم قدرت اصلی فولاد را در اروپا دیدند. 

 

اصلاحات بیشتر در این فرآیند ، مانند ساخت فولاد اکسیژن پایه (BOS) ، با کاهش بیشتر هزینه تولید و افزایش کیفیت محصول نهایی ، تا حد زیادی جایگزین روش های قبلی شد. امروزه فولاد با تولید بیش از 1.6 میلیارد تن در سال ، یکی از متداول ترین مواد ساخته شده توسط بشر در جهان است. فولاد مدرن به طور کلی با درجه های مختلفی که توسط سازمان های استاندارد مختلف تعیین می شوند ، مشخص می شود.