با اصول طراحی فضای سبز در محیط‌های مسکونی بیشتر آشنا شویم

امروزه یکی از مهمترین بلایایی که جان شهرهای ما را تهدید می کند، جدایی تدریجی انسان از طبیعت است. متاسفانه معضل از بین رفتن فضاهای سبز طبیعی (باغ ها و مزارع کشاورزی) در اثر توسعه روزافزون شهرها رو به افزایش است. در جامعه امروزی و زندگی پرمشغله مردم، برنامه ریزی فضای سبز می تواند نقش مهمی در کاهش آلودگی هوا، کاهش آلودگی صوتی، سلامت جسم و روان، زیباسازی شهر و… داشته باشد. پس همه باید برای حفظ این فضا و همچنین گسترش آن تلاش کنند.

فضاهای سبز در شهرها در اشکال و اندازه های مختلفی از جمله پارک ها، زمین های بازی، پارک ها و حتی گورستان ها وجود دارد. بدون شک یکی از مهم ترین مواردی که در ایجاد فضای سبز شهر باید به آن توجه شود، دسترسی آسان ساکنان هر منطقه به این مناطق زیبا و سرسبز برگ های سبز است.

در این مقاله می خواهیم مهم ترین اصول و عناصر طراحی فضای سبز در محیط های زندگی را بررسی کنیم و لازم نیست آنها را در تمام ابعاد به شما ارائه دهیم؛ در آینده با ما همراه باشید.

نقش فضای سبز در ساختمان ها

علاقه و علاقه انسان به طبیعت و سرسبزی از دوران باستان سرچشمه می گیرد. در گذشته افراد کاملاً وابسته به طبیعت و به نوعی با یکدیگر در ارتباط بودند، اما در دهه های اخیر با پیشرفت علم و فناوری و گسترش زندگی شهری، کانون و کانون اصلی فعالیت انسان از طبیعت دور شده است. .

یکی از بهترین راه‌ها برای بهبود سلامت، بهبود کیفیت زندگی و همچنین ارتباط مجدد با طبیعت، استفاده از فضای سبز در داخل یا اطراف ساختمان‌ها است. استفاده از فضای سبز در ساختمان ها ممکن است مشکل آلودگی هوای شهرها را حل نکند، اما می تواند مزایای روانی و زیست محیطی زیادی را برای ساکنان آن به همراه داشته باشد، از جمله:

کاهش تنش ها و کرنش های اعضای ساختمان

کاهش دما در محیط و ساختمان

کاهش آلودگی صوتی در ساختمان

کاهش آلودگی هوا

کاهش اثرات اثرات گلخانه ای

دی اکسید کربن را از محیط جذب کرده و به اکسیژن تبدیل می کند

توسعه فضاهای سبز در شهرها و ساختمان ها نه تنها سلامت روانی شهروندان را بهبود می بخشد، بلکه تأثیر مثبتی بر محیط زیست نیز دارد.

فضای سبز در محیط مسکونی

به طور کلی، اصطلاح فضای سبز شامل اصطلاحات و معانی بسیاری است که به طور کلی می توان آن را به عنوان یک منطقه نسبتاً وسیع پوشیده از درختان، درختچه ها، گل ها، چمن یا سایر گونه های گیاهی در نظر گرفت. وقتی کلمه سبز در کنار شهر قرار می گیرد، می توان این گونه تعبیر کرد که سبز شهری به قسمت سبزی اطلاق می شود که در مناطق شهری و مسکونی ساخته شده است.

فضاهای سبز به طور کلی بخشی از فضای باز شهر محسوب می شوند و بسته به نوع ملک می توان آنها را به چهار قسمت مختلف تقسیم کرد.

فضاهای سبز عمومی: این فضاها در مجتمع های مسکونی تاثیر مثبتی بر سلامت روان افراد خواهند داشت. ایجاد فضاهای باز عمومی زمانی کیفیت خود را نشان می دهد که حضور مردم را در این فضاها تداعی کند و فضاهای بین بلوک ها، پشت بام ها، حیاط کلها و حیاط ها را در بر گیرد.

فضای سبز نیمه خصوصی: بخشی از فضای سبز است که متعلق به مراکز آموزشی، نظامی، درمانی، موسسات اداری، سازمان ها و … می باشد. فضاهای سبز نیمه خصوصی ممکن است فقط توسط مشتریان یا کارکنان همان سازمان ها استفاده شود، اما فضای سبز شهری نیز محسوب می شود.

فضای سبز خیابان: فضای سبز خیابان به بخشی از خیابان ها، میادین، کناره های بزرگراه ها و … اطلاق می شود که به لطف استفاده از گیاهان باعث کاهش آلودگی هوا، افزایش زیبایی و نفوذ شهرها می شود.

فضای سبز خصوصی: همانطور که از نام آن پیداست، این گونه فضاها برای استفاده عمومی نبوده و تنها توسط مالکان و افراد مجاز آنها قابل استفاده است. ساده ترین نمونه از این گونه مکان ها، باغی است که مردم اغلب در خانه های خود دارند، بنابراین بخش بزرگی از فضای سبز شهری را تشکیل می دهند.

فضاهای سبز شهری بر اساس نوع مالکیت به 4 دسته تقسیم می شوند. با توجه به لزوم استفاده از گیاهان و فضاهای سبز در محیط های مسکونی و شهری، هر یک از اعضای جامعه باید در حفظ و گسترش فضاهای سبز تحت کنترل خود تلاش کنند.

فضای سبز و رفع آلودگی

طبق گزارش سازمان ملل، مساحت متوسط ​​یک نفر بین 20 تا 25 متر مربع است. اما نکته غم انگیز اینجاست که طبق آخرین آمار منتشر شده از سوی وزارت مسکن و شهرسازی ایران، فضای سبز در کشور عزیزمان 7 تا 12 مترمربع برای هر نفر است. در مقایسه با آن به راحتی می توان کمبود فضای سبز را در کشورمان احساس کرد. البته بیشترین تاثیر آن آلودگی هوا و آسیب های روحی و جسمی جبران ناپذیری است که در حال حاضر گریبان بسیاری از ساکنان شهرهای بزرگ کشور عزیزمان را گرفته است.

آلودگی هوا یکی از مشکلات عمده زیست محیطی است که محدودیت های زیادی را نیز برای رشد گیاهان ایجاد می کند. گیاهان از طریق فتوسنتز هوا را تمیز می کنند و اکسیژن لازم را برای موجودات زنده فراهم می کنند. در میان بسیاری از دستگاه های موجود، برخی از آنها توانایی تولید اکسیژن را دارند و به نوعی می توان آنها را کارخانه های تولید اکسیژن در نظر گرفت. آزالیا (Azalea Hybrid)، Abelia (Abelia Grandiflora)، Nerad (Abies Alba) و درختانی مانند همیشه سبز، افرا، گل ابریشم و غیره.

استفاده از فضاهای سبز علاوه بر کاهش آلودگی هوا و تولید اکسیژن، اثرات مثبت متعددی بر محیط شهری دارد، از جمله:

کنترل تابش حرارتی

کنترل باد و ذخیره انرژی

کاهش دما و افزایش رطوبت نسبی

شهر را زیبا می کند

افزایش حس آرامش و امنیت ذهن

کاهش آلودگی صوتی

گیاهانی مانند آزالیا، آبلیا، نراد، افرا و … بیشترین فتوسنتز را انجام می دهند و گیاهانی مانند افرا، اقاقیا، چنار و کاج نیز بهترین و ارزان ترین مانع برای جلوگیری از ناهنجاری های صوتی هستند.

اصول طراحی ساختمان سبز

با توجه به اهمیت فوق العاده فضای سبز در سلامت جسمی و روانی یک جامعه، نوع طراحی و اجرای این فضا در شهر بسیار حائز اهمیت بوده است. وظیفه اصلی یک طراح فضای سبز ایجاد هماهنگی بین علم و هنر با هدف سازماندهی و طراحی کل محیط است.

در طراحی فضای سبز، طراح با آگاهی کامل از انواع، رنگ ها و ویژگی های گیاهان، باید از آنها به عنوان یک ابزار هنری استفاده کند و نمای زیبا و آرامش بخشی را از نصب این اجزا به دست آورد. یکی از مهمترین عناصر در طراحی فضای سبز، عوامل بیولوژیکی منطقه مانند منابع آب، کیفیت خاک و نوع آب و هوا می باشد.

به طور کلی طبیعت و منظر (فضای سبز) به دو دسته خطی و فضایی تقسیم می شوند:

فضای سبز خطی به مسیرها و گذرگاه های سبزی اطلاق می شود که در اطراف شهرها برای تعیین مرزهای شهر و به عنوان عاملی در کاهش صدا و آلودگی استفاده می شود.

فضای سبز یک منطقه به مکان هایی مانند پارک ها و باغ ها اطلاق می شود که در عکس های هوایی به وضوح دیده می شوند و به صورت لکه های سبز در نقشه های شهر دیده می شوند. این نوع فضاها به دلیل وسعت، نقش مهمی در کاهش آلودگی شهری دارند.

شناخت گیاهان مختلف، تداعی آن ها با یکدیگر نیاز به خلاقیت، علم و مهارت بسیار بالایی دارد که می توان آن را تلفیقی از علم و هنر دانست.

فرآیند طراحی فضای سبز چگونه است؟

منابع مورد نیاز را شناسایی کنید

تجزیه و تحلیل منابع و انطباق با قوانین موجود

ادغام ابعاد بالقوه و عملکرد محیطی در طراحی فضاهای سبز در مناطق مسکونی

طرح نهایی

یکی از مهم ترین بخش های طراحی فضای سبز، شناسایی گونه های گیاهی است. در واقع این گونه های گیاهی شگفت انگیز حرف اول را در طراحی محیطی و منظره می زنند. از جمله کاربردهای گیاهان در طراحی فضای سبز می توان به استفاده از آنها بر روی دیوار، سقف، راهروها حتی برای پوشاندن عیوب ساختمان و یا ایجاد فضای خصوصی اشاره کرد.

ارتفاع بوته یکی از عناصر مهم و کاربردی در طراحی فضای سبز است. مثلا،

آن را تا مکعب هایش پرتاب کنید تا زمین را بپوشاند

ارتفاع زانو مسیر را کنترل می کند

ارتفاع کمر گیاه را به عنوان پوشش جزئی بکارید

گیاهی تا قفسه سینه برای تقسیم فضا

درختان بلندتر از ارتفاع دید، املاک خصوصی را حصار می کشند

استفاده از طراحی فضای سبز شامل موارد زیادی است، به عنوان مثال:

از گیاهان می توان برای کادربندی صحنه و دستیابی به یک صحنه خاص استفاده کرد.

وقتی می خواهیم گی

0 دیدگاه دربارهٔ «با اصول طراحی فضای سبز در محیط‌های مسکونی بیشتر آشنا شویم»

دیدگاهتان را بنویسید

hacklink al hd film izle php shell indir siber güvenlik türkçe anime izle Fethiye Escort android rat duşakabin fiyatları fud crypter hack forum marmaris escorthtml nullednulled themesMobil Ödeme BozdurmaMobil Ödeme Nakite Çevirme1xbetMobil Ödeme bozdurma Evde paketleme